GŁÓWNE CECHY

Te z kolei uwalniają łatwo dyfundujące substancje albo syg­nały, które jeśli są skorelowane z sygnałami wysyłanymi przez przybyłe włókna, pozwalają im się odgałęziać i tworzyć nowe połączenia. Włókna, których sygnały są inne, nie przyłączają się, lecz idą dalej lub cofają się. Jeśli nie znajdą swego celu, komórka, z której wyrastają, może obumrzeć. W wyniku tych procesów wzrostu i selekcji może powstać struktura nerwowa o  określonej funkcji. Liczba komórek tworzących się, łączą­cych i obumierających jest olbrzymia. Cały proces jest dyna­miczny, zależny od wielu czynników – sygnałów, genów, białek, migracji, podziału komórkowego i obumierania współdziałających na wielu poziomach. Zwróćmy uwagę na główne cechy tego przedstawienia. Jest ono topobiologiczne, czyli poszczególne procesy zależne są od lokalizacji w rozwijającym się organizmie. Procesy zachodzą­ce w danym miejscu zależą od przebiegu procesów w innych miejscach. Całe przedstawienie jest także dynamiczne i plas­tyczne, to znaczy zmienne, jeśli rozpatrujemy je na poziomie podstawowych jednostek biorących w nim udział, czyli komó­rek. Nawet układ komórek nerwowych bliźniąt jednojajowych nie jest identyczny. Wciąż jednak budowa organizmu jest specyficzna dla danego gatunku, dzięki charakterystycznym ograniczeniom działającym na geny.

Updated: 14 grudnia 2015 — 05:30

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Przyswajanie języka © 2017 Frontier Theme